Zarządzanie Firmą Archive


The Company of the Future

In the coming decade, companies will increasingly need to compete on the rate of learning. Technology promises to play a critical role: artificial intelligence can detect patterns in complex data sets at extreme speed and scale, enabling dynamic learning. This will allow organizations to constantly adapt to changing realities and surface new opportunities, which will be increasingly important in an uncertain and fast-changing environment.

But for companies to compete on learning, it is not enough to merely adopt AI, which alone can accelerate learning only in individual activities. As with previous transformative technologies, unlocking the full potential of AI—and of humans—will require fundamental organizational innovation.

In other words, to win the ’20s, leaders will need to re-invent the enterprise as a next-generation learning organization.

The next-generation learning organization will need to be redesigned to fulfill several key functions: (See Exhibit 1.)

  • Learning on All Timescales. The growing opportunity and need to learn on faster timescales, driven by technological innovation, is well known—algorithmic trading, dynamic pricing, and real-time customized product recommendations are already a reality in many businesses. But it is perhaps under-appreciated that slow-moving forces are also becoming more important. For example, trade institutions, political structures, wealth stratification, and social attitudes are slowly changing in ways that could have a profound impact on business. Gone are the days when business leaders could focus only on business and treat these broader variables as constants or stable trends. But such shifts unfold over many years or even decades. In order to thrive sustainably, businesses must learn on all timescales simultaneously.
  • Combining Humans and Machines Optimally. Machines have been crucial components of businesses for centuries—but in the AI age, they will likely expand rapidly into what has traditionally been considered white-collar work. Instead of merely executing human-directed and designed processes, machines will be able to learn and adapt, and will therefore have a greatly expanded role in future organizations. Humans will still be indispensable, but their duties will be quite different when complemented or substituted by intelligent machines.
  • Integrating Economic Activity Beyond Corporate Boundaries. Businesses are increasingly acting in multicompany ecosystems that incorporate a wide variety of players. Indeed, seven of the world’s largest companies, and many of the most profitable ones, are now platform businesses. Ecosystems greatly expand learning potential: they provide access to exponentially more data, they enable rapid experimentation, and they connect with larger networks of suppliers of customers. Harnessing this potential requires redrawing the boundaries of the enterprise and effectively influencing economic activity beyond the orchestrating company.
  • Evolving the Organization Continuously. The need for dynamic learning does not apply just to customer-facing functions—it also extends to the inner workings of the enterprise. To take advantage of new information and to compete in dynamic, uncertain environments, the organizational context itself needs to be evolvable in the face of changing external conditions.
  • By reconceiving the external and internal workings of the organization as a flexible, evolving ecosystem, businesses can handle much greater dynamism and complexity. This requires subjecting all aspects of the organization to market forces, enabling it to learn and adapt in response to new opportunities. And it requires internal systems that adjust automatically to new information, allowing learning and resource reallocation to occur at algorithmic speed. When combined, these capabilities can create a “self-tuning enterprise” that constantly learns and evolves according to its environment. (See Exhibit 3.)To harness the power of ecosystems throughout and beyond the organization, leaders must:
    • Engage external partners to create a shared vision of the future.
    • Develop capabilities for collaboration and information sharing at scale—for example, platforms and APIs.
    • Redesign internal processes to be more adaptive and data-driven, allowing the organization to become “self-tuning.”

By reconceiving the external and internal workings of the organization as a flexible, evolving ecosystem, businesses can handle much greater dynamism and complexity. This requires subjecting all aspects of the organization to market forces, enabling it to learn and adapt in response to new opportunities. And it requires internal systems that adjust automatically to new information, allowing learning and resource reallocation to occur at algorithmic speed. When combined, these capabilities can create a “self-tuning enterprise” that constantly learns and evolves according to its environment. (See Exhibit 3.)

To harness the power of ecosystems throughout and beyond the organization, leaders must:

  • Engage external partners to create a shared vision of the future.
  • Develop capabilities for collaboration and information sharing at scale—for example, platforms and APIs.
  • Redesign internal processes to be more adaptive and data-driven, allowing the organization to become “self-tuning.”

By Allison Bailey, Martin Reeves, Kevin Whitaker, and Rich Hutchinson

More: BCG

The BCG Henderson Institute is Boston Consulting Group’s strategy think tank, dedicated to exploring and developing valuable new insights from business, technology, and science by embracing the powerful technology of ideas. The Institute engages leaders in provocative discussion and experimentation to expand the boundaries of business theory and practice and to translate innovative ideas from within and beyond business. For more ideas and inspiration from the Institute, please visit Featured Insights.



Deloitte Global Human Capital Trends 2019 Report

In 2019, an intensifying combination of economic, social, and political issues is challenging business strategies. Faced with the relentless acceleration of artificial intelligence (AI), cognitive technologies, and automation, 86 percent of respondents to this year’s Global Human Capital Trends survey believe they must reinvent their ability to learn. After nearly 10 years of economic growth,1 and despite a perva-sive corporate focus on digital transformation, 84 percent of respondents told us they need to rethink their workforce experience to improve productivity. And in the face of new pressures to move faster and adapt to a far more diverse workforce, 80 percent believe they need to develop leaders differently.

Prowadzenie firmy odpowiedzialnej: zmiana w zarządzaniu – człowiek w centrum uwagi

Prowadzenie firmy odpowiedzialnej 4.0 wymaga całkowitej zmiany podejścia. Przełomowe zmiany społeczne, polityczne i gospodarcze wymagają od pracodawców reorientacji: pracownik musi stać się centrum strategii biznesowej.

Raport „Global Human Capital Trends 2019” sprawdza, w jaki sposób pracodawcy mogą zmienić miejsce pracownika w procesie prowadzenia działalności, strukturze organizacyjnej i jak na dużą skalę zmodyfikować procesy kadrowe, by uwzględniały wszystkie aspekty interakcji, motywacji i nadawania sensu wykonywanym czynnościom.

Pracownik, to przede wszystkim człowiek – jego oczekiwania, obawy i potrzeby, znajdują się w centrum uwagi i stają kluczowym motorem zmian w firmie, w której pracuje. Nowe technologie, rozwój gospodarczo-polityczno-kulturowy, ale i rewolucja przemysłowa 4.0 diametralnie wpływają na rynek pracy, działające na nim firmy, a także działy HR, które stoją na froncie tego pozytywnego przeobrażenia nie tylko biznesowego, ale przede wszystkim społecznego.

Badanie „Global Human Capital Trends 2019” przeprowadzone wśród blisko 10 tysięcy liderów HR, a także IT oraz członków zarządów w 119 krajach, w tym 300 z Polski, a także rozmowy z przedstawicielami kadry kierowniczej największych organizacji – pozwalają twierdzić, że to nie koniec diametralnych zmian.



Kedro, McKinsey’s first open-source software tool


QuantumBlack, the advanced analytics firm we acquired in 2015, has now launched Kedro, an open source tool created specifically for data scientists and engineers. It is a library of code that can be used to create data and machine-learning pipelines. For our non-developer readers, these are the building blocks of an analytics or machine-learning project. “Kedro can change the way data scientists and engineers work,” explains product manager Yetunde Dada, “making it easier to manage large workflows and ensuring a consistent quality of code throughout a project.”

McKinsey has never before created a publicly available, open source tool. “It represents a significant shift for the firm,” notes Jeremy Palmer, CEO of QuantumBlack, “as we continue to balance the value of our proprietary assets with opportunities to engage as part of the developer community, and accelerate as well as share our learning.”

The name Kedro, which derives from the Greek word meaning center or core, signifies that this open-source software provides crucial code for ‘productionizing’ advanced analytics projects. Kedro has two major benefits: it allows teams to collaborate more easily by structuring analytics code in a uniform way so that it flows seamlessly through all stages of a project. This can include consolidating data sources, cleaning data, creating features and feeding the data into machine-learning models for explanatory or predictive analytics.


  What are the main features of Kedro?

1. Project template and coding standards

  • A standard and easy-to-use project template
  • Configuration for credentials, logging, data loading and Jupyter Notebooks / Lab
  • Test-driven development using pytest
  • Sphinx integration to produce well-documented code

2. Data abstraction and versioning

  • Separation of the compute layer from the data handling layer, including support for different data formats and storage options
  • Versioning for your data sets and machine learning models

3. Modularity and pipeline abstraction

  • Support for pure Python functions, nodes, to break large chunks of code into small independent sections
  • Automatic resolution of dependencies between nodes
  • (coming soon) Visualise your data pipeline with Kedro-Viz, a tool that shows the pipeline structure of Kedro projects

Note: Read our FAQs to learn how we differ from workflow managers like Airflow and Luigi.

4. Feature extensibility

  • A plugin system that injects commands into the Kedro command line interface (CLI)
  • List of officially supported plugins:
    • (coming soon) Kedro-Airflow, making it easy to prototype your data pipeline in Kedro before deploying to Airflow, a workflow scheduler
    • Kedro-Docker, a tool for packaging and shipping Kedro projects within containers
  • Kedro can be deployed locally, on-premise and cloud (AWS, Azure and GCP) servers, or clusters (EMR, Azure HDinsight, GCP and Databricks)


10 największych flot. Polska za burtą


Wartość floty czołowej dziesiątki państw morskich wzrosła w ciągu 2018 r. o 17,6 mld dol. – obliczyli eksperci  firmy VesselsValue. Czołowa piątka dysponuje połową światowego tonażu, który w 2018 r. przekroczył 1,9 mld t nośności. Polska z flotą około 100 jednostek o nośności około 3 mln dwt znalazła się poza zainteresowaniem analityków.

W 2018 r. pojemność flota światowej zwiększyła się o kolejne 60 mln t. Wciąż utrzymuje się trend, że przyrasta tonaż we wszystkich segmentach z wyjątkiem statków do przewozu drobnicy i obsługi platform wiertniczych.  Na oceanach i morzach wciąż dominują trzy bandery. Armatorzy światowi najchętniej rejestrują  statki w Panamie, Wyspach Marshalla i Liberii. Kolejne kraje, które korzystają z tego, że są przyjazne dla armatorów, to  Hongkong SAR i Singapur, a w Europie – Cypr,  Malta, Luksemburg, Norwegia i Niemcy. Na inwestycjach tonażowych korzystają głównie stocznie  Korei Płd., które w 2019 r. odzyskały pierwsze miejsce na rynku pod względem portfela zamówień. Kolejne miejsca zajmują przemysły stoczniowe z  Chin i Japonii, które coraz silniej wchodzą na rynek jednostek specjalistycznych, promów i statków pasażerskich, w tym z napędem LNG. Około 80% rynku złomowania statków przejęły stocznie Pakistanu, Indii i Bangladeszu.

Grecy na topie. Greccy armatorzy  od wielu lat dominują na globalnym rynku żeglugowym. Na początku 2019 r. jej wartość przekroczyła 105 mld dol. Odpowiada to łącznej wartości 3 flot z drugiej piątki (USA, Niemiec i Korei Płd.). Wartość floty Grecji  budowana jest na coraz młodszych zbiornikowcach (36 mld dol.), silnej flocie masowców (35,75 mld dol.) oraz szybko rosnącej flocie zbiornikowców do przewozu LNG. Na początku 2019 r. Grecja zajęła pole position na rynku morskiego transportu LNG, bowiem dysponowała największą flotą do przewozu LNG na świecie. Armatorzy z Hellady tylko w ciągu 2018 r. zwiększyli wartość zbiornikowców LNG z 13 mld dol. na początku ubr.  do 18,4 mld dol. na początku 2019 r. Grecy wyprzedzili armatorów z Japonii, którzy zarządzają flotą statków do przewozu LNG o wartości  15,2 mld dol – informuje Court Smith, analityk VesselsValue.

Japonia  z flotą o wartości około 95 mld dol. utrzymuje drugą pozycję w rankingu krajów posiadających floty morskie. Niekwestionowanym liderem na rynku są japońscy armatorzy masowców, których wartość w ciągu ostatniego roku wzrosła z ponad 38,3 mld dol. do około 40,8 mld dol. na początku 2019 r.   Równie silną pozycję mają Japończycy na rynku zbiornikowców do przewozu ropy (ponad 19,4 mld dol.) oraz  LNG i LPG (19,3 mld dol.).

Chińczycy trzymają się mocno. Flota chińska rosła w największym tempie. W efekcie w ubr. odnotowała największy  wzrost wartości wśród 10 czołowych flot handlowych. Nowe zakupy statków przekroczyły  wartość 6,3 mld dol. w wyniku czego całkowita wartość statków zarządzanych przez armatorów z Chin  przekroczyła 90 mld dol. Z flotą masowców o wartości ponad 33,3 mld dol. Chiny zajmują 3 pozycję w rankingu. Natomiast flota zbiornikowców o wartości ponad 20,5 mld dol. plasuje Chiny przed Japonią. Z flotą kontenerowców o łącznej wartości około17,3 mld dol. Chiny są na tym rynku niekwestionowanym liderem. Armatorzy z Chin wciąż są w czołówce krajów z dużym portfelem zamówień na nowe statki w większości kategorii i zajmują drugą pozycję. Zwolniono natomiast tempo zamówień statków offshore, w wyniku czego Chiny znalazły się na piątym miejscu w świecie.

W ciągu roku armatorzy z Singapuru przesunęli się z piątego na czwarte miejsce rankingu. Stało się tak dzięki inwestycjom o wartości 3,1 mld dol. Wzrost wartości floty osiągnięto w wyniku zwiększenia się floty kontenerowców po utworzeniu aliansu ONE. Przeniesienie statków z Japonii do Singapuru sprawiło, że wartość floty kontenerowej wzrosła z około 5,4 mld dol. na początku 2018 r. do około 10,2 mld dol. w styczniu 2019 r.

Piąta pozycję w rankingu zajmują armatorzy z Norwegii z flotą o wartości około 48,9 mld dol. Potencjał budują armatorzy zbiornikowców do przewozu ropy (pond 12 mld dol.) oraz do transportu LNG i LPG (ponad 7 mld dol.) oraz oczywiście operatorzy platform wiertniczych i statków offshore AHTS oraz PSV (ponad 11,8 mld. dol.). Norwegia utrzymuje pierwsze miejsce pod względem aktywów offshore. Ich łączną wartość Vessel Value oszacowało na 20 mld. dol. Drugie miejsce na tym rynku zajmują Amerykanie, którzy dysponują na rynku offshore aktywami o wartości 17 mld. dol.

… więcej w:

„Polonia” z Wysp Bahama. Polscy  armatorzy dysponują flotą niespełna 100 jednostek o nośności około 3,3 mln t. Jeszcze 10 lat temu nasi operatorzy zarządzali flotą 120 jednostek, a 30 lat temu było ich dwa razy więcej. Dziś w Polsce działa kilku armatorów. Dominują Polska Żegluga Morska (61 statków o łącznej nośności 2,2 mln t, w tym masowce, siarkowce oraz promy), Chipolbrok (Chinese-Polish Joint Stock Shipping Company), który posiada 17 statków wielozadaniowych oraz Unibaltic z siedzibą w Szczecinie posiada 11 statków.

Dzięki Polskiej Żegludze Bałtyckiej i Unity Line (łącznie 12 promów) posiadamy w zachodniej części Bałtyku silną pozycję na rynku promowym. Pod polską banderą pływa tylko około 10% polskiej floty, bowiem nowe jednostki nasi armatorzy rejestrują pod obcymi banderami. Jednocześnie poza terytorium Polski zakładane są spółki zarządzające naszymi statkami.

Dla przykładu pływający w barwach Unity Line prom Polonia od chwili przejęcia przez polskiego armatora pływa pod banderą Wysp Bahama, a odebrany ze stoczni przez PŻM w ubr. m/s Solidarność nosi na flagsztoku banderę Liberii. Prom PŻB m/f Mazovia z dziobem pięknie ozdobionym motywami z łowickiej wycinanki pływa pod egzotyczną banderą Wysp Bahama.

W rankingu flot świata, w pierwszej 10. pięć miejsc zajmują floty państw europejskich i wcale nie tych najtańszych. Polska już dawno wypadła z czołówki krajów aktywnych na oceanach świata. Dar Młodzieży kończy rejs dookoła świata. Gdy odbywał swój pierwszy rejs dookoła świata w latach 1987-1988 pod polską banderą  pływało około 250 statków i można je było spotkać na wszystkich kontynentach. Dziś pozostał nam jedynie wspomnień czar.


Tonaż i ilość statków w świecie

Regiony 2013 2018
Tonaż statki Tonaż statki
(tys.) Udział w świecie
Udział w świecie
(tys.) Udział w świecie
Świat 1 626 100.0 86 100.0 1 924 100.0 94 100.0
Kraje rozwijające się, w tym: 1 232 75.8 56 64.7 1 461 75.9 63 66.5
Afryka 223 13.7 6 6.8 240 12.5 7 7.0
Ameryka Płd 465 28.6 17 19.3 452 23.5 16 17.0
Azja i Oceania 544 33.5 33 38.6 769 40.0 40 42.5
Transition economies 9 0.6 4 4.3 11 0.6 4 4.1
Gospodarki rozwinięte 381 23.4 26 29.7 447 23.2 26 27.7

Źródło: Review of Maritime Transport 2018



Shipping – aktywni gracze na rynku wtórnym, Grecja liderem

W 2018 armatorzy nabyli na rynku wtórnym około 1600 statków o wartości około 19 mld dol., podczas gdy w ubr. przedmiotem obrotu było około 1650 jednostek o wartości około 19,4 mld dol. To wciąż daleko do wyniku, który osiągnięto w 2007 r. Wtedy na rynku wtórnym nabyto 1894 statki, a ich wartość przekroczyła 19,9 mld dol.

Tegoroczny wynik można uznać za dobry, jeśli wziąć pod uwagę fakt, że  w 2016 r. armatorzy dokonali transakcji o wartości około 12,3 mld dol., a przedmiotem kupna sprzedaży było jedynie  1 276 statków.  Najważniejszych graczy na morskim rynku transportu zidentyfikował Court Smith, Senior Analyst w firmie VesselsValue.  


Grecja jest wciąż liderem na wtórnym rynku obrotu statków. W 2018 r. z kieszeni armatorów greckich wypłynęło na rynek najwięcej dolarów.  Liderem jest Star Bulk Carriers (Nasdaq: SBLK, Oslo: SBLK R). W 2018 r. armator nabył jednostki o wartości 1 mld dol.  Przedmiotem transakcji były różna jednostki a operacje obejmowały również częściowe przejęcie udziałów w rynku lub operatora. Między innymi  Star Bulk nabył 7 masowców od niemieckiego Erck Rickmers (E.R.) Pierwsze 3 statki  przejęto za udziały Star Bulk o wartości około 1,34 mln dol.  oraz 41,7 mln dol. w gotówce.   Wartość kontraktu za 4 kolejne jednostki oszacowano na 115,39 mln dol. (28,85 mln za statek). Zmiana właściciela zostanie dokonana przez przejęcie opcji Star Bulk Carriers 1 kwietnia 2019 i nie będzie to Prima Aprilis.

15 masowców armator z Grecji  kupił od norweskiego armatora Songa Bulk za 145 mln dol. w gotówce oraz 13 725 mln udziałów o wartości 182,95 mln dol. (13,33 dol. za akcję w dniu transakcji). W ramach transakcji Songa Bulk włączył swoją flotę 3 statków typu capesize, 10 jednostek kamsarmax, jedną ultramax oraz jedną supramax o łącznej nośności 1,48 mln dwt. OD Oceanbulk Container Carriers, Star Bulk przejął 3 jednostki typu Newcastlemax zakontraktowane w stoczni Shanghai Waigaoqiao Shipbuilding. Star Bulk Carriers emitował 54 104 mln akcji  w celu przejęcia Oceanbulk. Wartośc kontraktu  ocenia się na 653 mln dol.  (wartość akcji Star Bulk Carrier’s w dniu transakcji szacowano na 12,07 dol. na New York Stock Exchange) – informował Reuters. Natomiast budowę statków  sfinansowano poprzez sprzedaż 3,39 mln udziałów oraz pożyczkę 104,4 mln dol. uzyskaną z CSSC (Hong Kong) Shipping.

Jednostki zostały wprowadzone do eksploatacji w 1 kwartale 2019 r. W kwietniu 2018 r. Star Bulk Carriers Corp. Przejął  16 statków zarządzanych przez Augustea Atlantica SpA oraz York Capital Management. Transakcja odbyła się poprzez przejęcie około 14,1% aktywów  Star Bulk. Najstarszy ze staków zbudowany został w 2011 r., a najmłodszy w 2017 r.  W wyniku akwizycji Star Bulk dysponował flotą 108 masowców o nośności 12,26 mln dwt. Dzięki przejęciom względnie nowych jednostek średni wiek floty pod koniec 2018 r. szacowano na 7,1 lat.  Na początku 2019 r.  armator z Grecji dysponował wię nowoczesną i zróżnicowaną flotą, która obejmowała:   17 statków typu Newcastlemax, 18 Capesize, 2 mini-Capesize, 7 post-Panamax, 35 Kamsarmax, 2 Panamax, 16 Ultramax, oraz 11 jednostek typu Supramax. W wyniku działań konsolidacyjnych armator z siedzibą w Atenach już w połowie 2018 r. był największym operatorem masowców na amerykańskiej giełdzie o skonsolidowanej wartości  rynkowej 1 mld dol.

Marek Grzybowski